Գորիսի Յուրի Բախշյանի անվան թիվ 3 հիմնական դպրոցում գեղեցիկ ավանդույթները շարունակվում են նորանոր ու տպավորիչ էջերով: Օրերս դպրոցի 7-րդ «Ա» դասարանի սովորողները, դասղեկ Արփինե Մարտիրոսյանի, «Հայաստանի պատմություն» առարկայի ուսուցչուհի Ռուզաննա Խաչատրյանի և ծնողների ուղեկցությամբ, ճամփա ընկան դեպի հայրենի սրբավայրեր՝ իրականացնելով անմոռանալի և ուսուցողական տարեվերջյան էքսկուրսիա: Այս ճամփորդության վեհ նպատակն էր հայրենի պատմամշակութային կոթողների բացահայտումը, սովորողների սրտերում հայրենասիրության վառ կրակի արծարծումն ու Հայաստանի պատմության հնամենի արմատների խորքային ուսումնասիրությունը: Մեր սովորողների ուխտագնացության երթուղին անցնում էր հայրենի հողի ամենանվիրական ու հոգևոր անսասանությունն արտահայտող վայրերով: Ճանապարհորդության սկիզբն ազդարարվեց քրիստոնեական Հայաստանի բնօրրանից՝ Խոր Վիրապի վանքից, որտեղ երեխաները հաղորդակից դարձան Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի տոկունության պատմությանն ու հիացան Արարատի վեհաշուք ու աստվածաշնչյան համայնապատկերով: Այնուհետև նրանք տեղափոխվեցին վաղմիջնադարյան ճարտարապետության հրաշալիք հանդիսացող Զվարթնոցի տաճար, որի վեհ կամարներն ու քանդակները վկայում են մեր նախնիների բարձր ճաշակի, հանճարեղ մտքի և ինժեներական տաղանդի մասին: Ուխտավորների հաջորդ հանգրվանը համայն հայության հոգևոր կենտրոնն էր՝ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը, որտեղ երեխաները զգացին դարերի խորքից եկող հոգևոր անբեկանելի ուժն ու այն լույսը, որը դարեր շարունակ միավորել է մեր ժողովրդին: Այս հրաշալի ճամփորդությունն իր տրամաբանական ու սրբազան ավարտին հասավ Օշականում՝ հայոց գրերի մեծ սրբավայրում, որտեղ Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շիրիմի մոտ սովորողները ևս մեկ անգամ խոնարհվեցին մեր լեզվի, մշակույթի ու ազգային ինքնության անպարտելիության առաջ: Ողջ ճանապարհին տիրում էր ջերմ ու ոգևորող մթնոլորտ, քանի որ ուսուցիչներն ու հմուտ գիդը մեծագույն սիրով և ամենայն մանրամասնությամբ երեխաներին ներկայացրին յուրաքանչյուր կոթողի պատմական արժեքը, խորհուրդն ու անցած դժվարին ուղին: Սովորողները ոչ միայն հարստացրին իրենց պատմական գիտելիքները, այլև սեփական հոգով ու աչքերով զգացին այն ամենը, ինչ մինչ այդ սովորել էին դասագրքերի էջերից: Այս էքսկուրսիան սոսկ սովորական ճամփորդություն չէր, այլ կենդանի հայրենագիտության ու հայրենասիրության մեծ դաս, որն իր ոսկե տառերով գրվեց և իր անջնջելի հետքը թողեց յուրաքանչյուր աշակերտի սրտում ու հոգում:
| |
|
| |
| Դիտումներ: 90 | |
| Մեկնաբանություններն ընդամենը՝: 0 | |